| daha o zamanlar bir köy okulunda 6. sınıfa gidiyorum. yanımda o zamanlar hem çok kavga ettiğim hemde çok ii anlaştığım arkadaşım yasin var. akşam çıkışta biz onunla hep uyuzlana uyuzlana gideriz.yolda giderken milletin eriğine elmasına hatta gülüne kadar yağmalarız.yine o gün yolda uyuzlanırken arkamızdan paldır küldür(yoldan kaynaklanıyo) gelen anadoludan kesme ekmekçi arabası geliyo. sevgili bir okadarda salak arkadaşım gel arabanın arkasına aslılalım dedi.maksat macera olsun.bende sazan gibi atladım tamam la dedim. araba yanımızdan geçti ve bizde peşinden koşmaya başladık neyse kasadan tutunduk ve ayaklarımızı da jantta attık. oh ne rahat gi,diyoruz. salak salak da şarkı söylüyor gülüyoruz. neyse araba yavaş yavaş bizizm inceğimiz yere geldiğinde vites attı ve araba yavaşlayınca bizde inelim dedik. tam ayaklarımızı yere attık atmadık araba bi hızlandı.ellerimiz kasada olduğu için bir süre koşmak zorunda kaldık sonrada dengemizi kaybedip sürüklendik. daha sonra artık kasayı bırakmayı kafamız şarj etti ve elerimizi bıraktık ve yerde taklalar ata ata durmayı başardık.sonra kendimize baktık aman tanrım üstümüz paramparça ve toz toprak içindeyiz. hemde hala salak gibi gülüyoruz. neyse ben böle eve gidemem bizimkiler beni öldürür dedi yasin bende dedim napalım eve yine hem güle güle hemde korka korka gittik. ben annemden bi dayak yedim o akşaam annem beni az daha öldürüyodu ya bişey olsaydı die. yarın oldu ikimizde okula giderken akşam ne oldu die sorduk ben dedim annem beni dövdü yasin de dediki beni hem annem hem babam dövdü dedi sırtım çok ağrıyo dedi. ikimizde çok gülmüştük umarım sizde gülmüşsünüzdür. bye |
