| birgün ablamla ben büyük ablamlara baklava açmaya gitmiştik.yani ben açmayacaktım yeğenlerime bakacaktım.havada bulutluydu. neyse ablamlar uzun süre sonra baklavaları yaptılar. biz kendimize olanları pişirmedik eve gidince pişiririz dedik.sonra zaman da geç olunca hadi biz gidelim dedik.ablam tepsileri paketleyip kucağına aldı. neyse yolda giderken bir yağmur bastırdı sormayın.bizde acele giderken ne bilelim ecele gittiğimizi.daha fazla ıslanmayalım die kestirme ve taşlı yoldan gidiyoduk.koşa koşa giderkden ablamın ayağı taşa takılıp düştü.kucağındaki tepsi alt üst olmuştu ve benim salağım yerden kalmıyor bi çocuk gibi ağlıyordu ben onun o halini görünce gülmekten yarıldım. ablam öfkeyle ve ağlamakla bana bağırdı salak ne bakıyosun beni kaldırsana neyse bunu kaldırdım üstü başı batmış ve pantolunun dizi yırtılmlş ve dizi de zedelenmişti.zaten sırılsıklam olmuştuk baklavaları hiç sormayın zaten pişmemiş olan baklavalar düşmenin etkisiyle yere saçılmıştı ve iğrenç görünüyodu bizde bir zamanlar baklava olan hamur parçalarını yolun kenarına döktük ve yamulan tepsileri aldık ve ablamla topallıyarak eve geldik.aradan zaman geçtikten sonra olayın komikliği bizi gülmekten öldürdü.bunu da ruhum yazıyo ahaaa farkındayım iğrençti epiri.neyse umarım gülmüşsünüzdür.bye bye |
