| Yılların eskitemediği hüznümsün sen.Hani yıllanırda kıymetlenirmiş şaraplar bu değil senin tadında vazgeçemediğim.Her günümü yeni baştan yaratanımsın sen.Yaşanmamış baharlar doğmamış güneşler getirenimsin.Papatyadan taçlar taktın saçlarıma.Varlığın nasıl da güzel yaraştı hayatıma.
Seni sevdiğim ilk günümsün benim.Coşkuyla akanımsın yüreğime ve yağmur ardından içime çektiğim toprak kokusu,tertemiz,arınmış.
Şimdi her yanımdasın benim köklenmiş bir sevda uğruna yaşadığım.
Seni öyle çok özledim ki bu gün kendimi dağıtmak geliyor içimden.İçip içip yollarda sızmak,perişan olup ağlamak,acınacak hallerde olmak geliyor .Sahilde uzanıp gece çökerken bir yıldız kaysın diye beklemek,ağlamak sevdiğim ağlamak dalgalar gibi sahile vura vura ve o sahilde taş olup kalmak geliyor.Sen bilemezsin sensizliği.Nasıl bir sancıdır döner durur ve nasıl acıtır sol yanında derin bir hançer yeri.
Bu ömür bundan böyle kimsenin değildir.Benimde hakkım yok bilirim senin olanı harcamaya.Yüreğimi parça parça ayırıp kanatmaya.Sen varsın içinde sen, en korunaklı yerinde,söküp bağrımdan atsam benim canım yanmaz,ya da kesip şah damarımı kanımı akıtsam sen akıp gidersin kan yarine avuçlarımdan.Dayanamazsın
Şimdi sensizliğimin 3. günü ve ben daha çok senim baştan tırnağa.Gözlerim kan çanağı oldu ağlamaktan , o bakmaya doyamadığın değilim artık.Saçalrımda papatyalarım soldu,ben papatyadan taçlar yapmayı bilmem,ellerim tutulur...Elimi atsam kuruyor zaten bütün papatyalar.Baharlarımı kaybettim sevdiğim.Gel ne olursun,ışıklar getir sevilmeler getir bana katıksız.Çayımda zehir ol.Gel sevdiğim.Yüzümde elinin sıcaklığı yakıyor gel de dinsin kavrulmuşluğum.Hiç gitmemişsin gibi şehir de unutsun yokluğunu bende unutayım.Sen yeter ki gel.Sokaklar da hala yankısı var adımlarının bu başımda son sarhoşlığum.Bana beni vurdurmadan,bu şehri başıma yıktırmadan gel... |
