Portakal Özürlü Çocukları Geliştirme Yurdu'nda yirmi iki çocuk ve on öğretmenin ölümleri ile sonuçlanan operasyon elbette gizli tutuldu. Yine de ulusal güvenlik komisyonu binasında bir soruşturma komisyonu toplandı. Çünkü her ne kadar ulusal güvenlik komisyonu artık çürümüş siyasilerin yarattığı güven boşluğunu doldurmuş da olsa bazı hainlerin devlet aleyhinde yürüttüğü iddiaların önüne geçmek de gerekiyordu. Her ne kadar komisyon başkanı General Tarık Tümevarım artık halkın görüşünün de bir önemi olmadığını ağzından kaçırıyorsa da emekliliğine az kaldığı için pek tepki görmüyordu. O gün general yağıp gürlüyordu. Çünkü operasyona katılan polislerden biri kayıptı. Önce sekreterine bağırdı, çağırdı, nişanlısıyla evlenmek üzere olan kızcağız, işinden atılmak korkusuyla suspus olup köşesinde büzüldü kaldı. General daha dik, daha gururlu bir şekilde toplantıya girdi. Toplantıya katılan polis yetkililerinin suratlarına bile bakmadan bağırmağa başladı: - Nedir bu rezalet kardeşim!? Sizin disiplinsizliğiniz artık canımı sıkıyor. Silah taşımayaı beceremeyecekseniz bu işi askerlere bırakın. Zaten bana kalsa sizi çoktan lağvedip müdürlerinizi de er olarak gazinolara postalamıştım. Hâlâ niye varsınız, anlayabilene aşk olsun. Emniyet müdürü Aksın TÜNEDİ, generalin karın boşluğuna bir yumruk atıp sonra onu haftalık boks antrenmanlarında kum torbası olarak kullanmak hayaline rağmen, elinden geldiğince sakin: - Generalim? General haklılığının avantajını sonuna kadar kullanmağa kararlıydı. - Ne ?generalim??! General ne? Bırak bana maval okumağı müdür bey! Bu polis denen köylü çocuklarının kıçına tanesi 25 dolarlık vericilerden takmıyor muyuz? Öyleyse neden hâlâ ortalıkta yok bu adam? Müdür hemen cevap vermedi. General, müdürün suskunluğunun o soğuk boşluğunda buldu kendini aniden. Bu sefer müdür, karşısındakinin kim olduğuna aldırmıyor gibiydi. Her ne kadar general askerlerin disiplininden, üstün savaş güçlerinden her zaman övgüyle söz etse de karşısındaki müdürün, generalin kendisinin bile göremediği gizlilikte bir dosyasının olması bir an generali endişelendirdi. Bu adam askerlerin gidemediği ıssız dağlarda haftalarca yalnız dolaşmış ve güvenlik birimleri içinde bir efsane haline gelmişti. General daha fazla üstelememekte fayda gördü. Müdür, generalin sakinleştiğini görünce daha sakin bir tonda konuşmağa başladı: - Birincisi bu vericiler, talimatnamelerde istenen özelliklere sahip değiller. Menzilleri, spesifikasyonlarında verilenin anak yarısı. Ayrıa neme , toza karşı dayanıksızlar. Ayrıca iddia edildiği gibi EMP koruyucuları da yok. Bence bütün bu kötü özelliklerinden dolayı stres anlarında kullanılamayacak kadar berbat şeyler. Adamlarımın kaderlerini bu uyduruk ?böceklere? emanet etmezdim ama emirlere uymam gerekiyordu

Yazar: misafir