hayatin zorluklarina gögus germekle birlikte ne yapacagini bilmeden oradan oraya savrulan bi yaprak misali baslamisti hayatin ilk basamaklarini tirmanmaya....
korkulu ruyalarin hic bir zaman eksik olmadigi gecelerde cilgin yildiz savaslarini izler gibiydi hasas ve dramatik ruhu.simdilerde hicte öle degildi aslinda bi zamanlarin yurekliligini kucuk ve asilmasi zor bi umuda bagliyali epeyde olmustu yani.cumlelerrine umudn acildigi kucuk bi seslenissin sen diye baslamisti.ve gercekten öleydi.umudu olmadan adim atacak hicte gucu yoktu.kapilarin ardinda onu ayakta tutan seydi ooo umut.esrarli gözlerin bakisi,ruhun derinliklerindeki yumusak ve sicacik tebessum.her vardiginda kala kaldigi anlamli bisey.
icindeki sesle birlikte yengec kabugunu andiran kirilmasi zor bir kaliba koydu kendini ve disaridakilerin takunyalarinin seslerini dinleyerek hayata kaldigi yerden merhaba diyerek umudun icindeki seslenisle yasamaya devam ediyor |
