Iki sene önce tanimistim onu.Ama nereden bilebilirdim hayatimi bu kadar alt ust edecegini.Ben universiteye hazirlanan bir ögrenci o ise beni hazirlayan ögretmendi.Her sey bir anda oluverdi sanki.matematigi sevmeyen ben bir anda matematik kurdu kesilmiistim.Onun yaninda olmak icin surekli soru sorar surekli etutlere giderdim.
Farkinda olmadan cok sevmisim baglanmisim...Karsiliksizda olsa bana olan tavirlari ruhuma iii geliyordu.Iyice umutlaniyordum gun gectikce...Ama ne olduysa bir gece yarisi gelen mesajla butun hayallerim umutlarim yikilmisti.mesaj yegeninden geliyordu onu everdik diyordu.O anda icim isindi hatta yandiii.
Artik o nisanli birisi olarak karsimdaydi ve benim canim gun gectikce daha fazla aciyordu.Biliyordum birgun bu aci bitecekti ama beni bitirdikten sonra bitecekti.Nisanliydi elbet evlenecekti ve sonunda o gun de geldi cok kotuydum iki sene boyunca uzaktan bile olsa sevdigim insan artik umutlarimin tukendigi bir yola dogru gidiyordu ve ben buna engel olamiyordum.ve gitti....
simdi ben bir universite ögrencisi o ise bir aile reisi.ayri iki dunya yarattik kendimize..Ama hala icimde biryerlerde o var.Nekadarda istesem silinmiyor actigi yaralar.Birgun gelecek o da benim farkima varacak o gunu bekliyorum. |
