18.05.2004 gunu izmir de yasanan bir trafik kazasi...
kiz arkadasimla o gun dikili ye dogru yola cikmistik.bir ara ben sigara yaktim ve askim hakli olarak bana "hem dikkatimi dagitiyor diyorsun, hem neden direksiyonda sigara yakiyorsun" diye bir cikista bulundu... kizdim...
o sinirle hizlanmaya basladim... ikimizde asiri hz sevdigimiz icin kacla gittigimizi pek anlayamadik... bir ara bir köpruye yaklastigimizi ve önumde giden kamyonu gecmeye niyetlendigimi hatirliyorum... ancak hesaplar tutmadi ve en son gördugumde 160km/h gösteren hiz ibresi, bir uno icin fazlaydi... frene hic dokunamadan o hizla kamyona carptim... nasil olduysa azrail 10 santim yanimda gecmis olmasina ragmen bana dokunmadi ve canimi aldi... 1 hafta sonra arabayi gördugumde sok gecirdim ve iki seyi dusundum... 1)o arabadan nasil sag ciktim? 2)gözde bu arabadan sag ciktimi? sadece ikinci sorunun cevabi vardi: "hayir"...
imkansiz belki ama arabanin sag tarafi paramparca ve solda, yani benim tarafimda hicbirsey yok... aylarca kendime gelemedim ve uzun zaman psikolojik tedavi gördum... ve birgun bir tepede icki icerken kendi kendime sunlarin farkina vardim: "hayat herseye ragmen devam ediyor... o yok ama, beni sonra ki durakta bekliyor... o beni böyle görurse yanina gittigimde, kesin kizar... kalk ve toparlan... o seni bekliyor...an geldiginde bulusacagiz..." dedim...
ancak hala nasil yanar icim,
bir cana sebep oldugum icin...
seni seviyorum bebegim...
elbet bende yanina gelecegim...
er
ya da
gec...
bekle beni... |
