Imkansizdi benim icin imkansiz. Nede olsa kuzenimle cikiyordu sevmemeliydim.Engel olmaliydim kendime.Yapmaliydim onsuz. Ama yapamadim Kuzeim ayrildiginda hep beraberik surekli yan yana hic ayrilmiyorduk ama ikimizde biliyorduk yasaktik birbirmize
birgun parkta otururken bir anda basladi hersey ikimizin dilindende sevgi sözcukleri dökuldu firtinali bir ask basldi evlilik hayelerikuruyorduk mutluyduk tarih bile beliydi hersey okadar guzeldiki hersey bitimis tum zorluklari atlatmis evlenecegimiz gunu bekliyorduk
ama buyu bir anda bozuldu sebebini bilmedigim sebelerden dolayi kalbimi kirmaya basladi ben altan aldikca o ustume geldi biliyordum beni seviyordu ama bu davranislarina anlam veremiyordum sonunda ayrilmak istede hemde öyle agir sözler kulandiki yuregim acidi canim yandi kendimi bilemez haldeyken cantamda nekadr ilac varsa icmisim tabi ben bu durumdayken geldiyanima ama artik hersey icin cok gecti ben öluyordum son kez onu gordum ya o ana yeterdi beni zorla kendime getirdi
nasil yapti anlayamadim belkide sevginin gucuydu kendime geldigimde beni evime burakmak icn yola koyulduk o konusuyor ben dinliyordum o an anladigim tek sey vardi ben seviyordu ama ayrilmisti cunku gucluklerle savasacak gucu tukenmisti ben ve hayatim ise acinin ta kendisi idi ona aci cektirmemeliydim tam vardigimizda eve yeniden denememiz gerektigini söyled ama ben kabul etmedim cunku onu aci cektimicek kadar cok seviyorum |