| Herkese selam.Bu anlatacağım hikaye 2 sene önce başıma geldi ve hayetımı kararttı. 5 sene önce dersanede bi çocukla tanıştım (emre) bana baktığı ilk anda tutuldum ona oda bana ama hemen söylemedi tabiii. Bi gün dayanamadım senden hoşlanıyorum dedim oda tamam gel konuşlım dedi. Ders bittikten sonra uzunca konuştuk sanki ona daha çok aşık olmuştum konuşunca. Esmer uzun boylu yeşil gözlü... Neyse biz öyle böyle derken çıkmaya başladık. onun yanında hayat çok güzeldi, saatler su gibi geçiyordu. Neyse o ilk girişte üniversiteyi kazandı ben tercih yapmadım. O giderken çok kötü olduk ikimizde. 1senedir çıkıyoduk o giderken. Bana kendini üzme benim için ayrılalım dedi ben ayrılamadım o da çok pişman oldu sonra neyse 1 senede böyle geçti. Ertesi sene ben kazandım ve ankaraya geldim (o aydın da).Yol ikimiz içinde çok uzundu ne o gelebiliyordu ne de ben. Bu arada biz aramısda yüzük falan taktık. Çok mutluyduk. okuldaki 2.yılımızda (çıkmaya başlayalı 3 sene oluyor) eve çıktı ve beni ısrsrla eve çağırdı. Annemlere binbir yalan söyleyerek aydına gittim. Bana hayatımın en güzel 3gününü yaşattı. onunla uyudum uyandım. Ankaraya dönerken bedenimin yarısı onunla kalmıştı sanki. 1-2 hafta o tatili unutamadık. O dayanamamış bana haber vermeden yanıma gelecekmış. Canım nerden bilecekki sonunu yazdığını. Kimseye söylemeden binmiş otobüse. Bi gün önce bana tel bozuldu tamire vereceğiim dedi yarın açık olmaz merak etme dedi. O yüzden merak etmiyordum. Denizliye gelmeden arabası devrilmiş. ölen tek kişi benim aşkım hayatım. 2gün sonra haber aldım yıkıldım. Cenazesine beni götürmek istemedi arkadaşlarım tuttular. Ama merak etmeyin ben sevdiğimi yalnız bırakmadım. Toprağın altındaki ilk gecesinde yanında kaldım. Arkadaşlar sevdiğinizin değerini bilin. Emrem rahat uyu sevgilim.... |
