| |
Gözyaşlarım için yağmurdan özür dilerim |
Kimine göre komik kimine göre gözyaşi...ardinda hep bir aci birakir asklar..Sense benim kiyamadiğimdin.Seni yagmurlar altinda tanimadim belki,belki cok güzel çarpici bir hikayemiz yoktu ama ben seni uçurumun kenarinda buldum ve yüreğimi actim sana,basit asklarin yasandigi sevgilerin çikara döndüğü ve insanlarin insanliğini yitirdiği bir ortamda tanidim seni çekip çikarmak istedim seni ordan çünkü biz gercektik sanal kal istemedim...
Yüzündeki hüzün burukluk bagladi beni sana ve bur öyle birseydiki konuştukça büyüyen,büyüdükçe alişilan,alişildikça vazçelimeyen bir hal aldi...
Onu görmeliyim diyordum kendime gözlerine bakmaliyim belkide hiç birakmamaliyim...Birgün yine beni aramiştin sesindeki o titreme dikkatimi cekmşti ona kalbimdekileri söylemiştim sende birseyler var ya bugünle ilgili yada gecmişinle ilgili...birinden yada birilerinden darbe almişsin içini hatirladikça acitan bi yara var ve hiç kapanmayan...hissetiklerim sadece bunlardi,önce susmuştu sonrada beni iyi tanimişsin demişti kalbim belki cabuK aldanirdi ama hissetiğinden şaşmazdi yaniltmazdi beni bundan emindim.Yolunda gitmeyen birseyler vardi içimi acitiyordu .Odamda annemle oturuyorduk ve o aramişti yarin görüşelim demişti biraz heyecanlanmiştim bilmiyorum neden ve annem bana cok gülmüştü hatirliyorum deli kizim sen şimdi uyumazsinda demişti ve dedigini oldu o gece hiç uyumadim bu bir erkekle ilk görüşmem değildi tabikide ama sabahi zor ettim sonuçta.Akşamina görüştük ona ogün alişmiştim elimde değildi sanki güzel bi beraberliğin baslangiciydi bu görüşme,deniz kiyisina gittik konuştuk hayattan insanlardan dost sandiğimiz kişilerden ordan burdan üşümüştüm biraz onunda üşüdüğünü hissedebiliyordum üzülmüştüm bebegim gibi bakiyordum ona nedendir bilinmez...günler günler...telefonda konusuyorduk firsat buluncada görüşüyorduk biraz huzursuzda bir okadarda durgun bense cok mutluydum onun yaninda,birgün bana evli oldugunu ve bir çocugu oldugunu söyledi donakalmiştim ne yapmam gerektigini bilmiyordum alişik olmadigim bi durumdu bu beni nedendir bilmem cok ta yikmamişti ve ona dünyanin en tatli babasi oldugunu söylemiştim eşinden ayri oldugunu ve uzakta oldugunu anlaşamadiklarini söylediginde daha rahattim çünkü karisini seven ve benim yanimda vakit geciren erkek pozisyonu benim canim sikabilirdi.
Hatalar insanlara mahsustur belliki evliliğini bir hata olarak görüyordu herkesin basina gelabilirdi bu yadirganacak bişey degildi kesinlikle hem ona bu kadar bagliyken pekte aldiriş etmedim cünkü karsimizda aşilmasi zor bir engel yoktu ama azda olsa kafam bulanmişti varsayim üzerine hicbirzaman mutluluk kuramazdik zamana biraktim..
Bana bunu söylemek için sabaha kadar uyumadigini cok düşündüğünü söylemişti ve hatta onunla birdaha görüşmek bile istemeyecegimi...bence o yasanmaya degerdi vazgecmedim birdaha görüştüm ve bidaha bidaha...Artik hergünüm onunla geciyordu o olmasada onu yasiyordum yoklugu bile varligini düşündüğümde beni mutlu etmeye yetiyordu küçük şeylerle hep mutlu olmasini bildim umudumu dipsiz kuyulara atmadim hiç...Onu seviyordum tanidikca baglaniyordum beni kiskaniyor ve zarar gelmesini istemiyordu farkindaydim onu hiç üzmek kirmak istemiyordum oda cok hassasti benim gibi hergünüm onunla gecsin istiyordum geceleri uyndigimda aklima ilk gelen o oluyordu cünkü herkes uyurken o çalişiyordu..
Birgün denizin karanliginda otururken bana kizindan bahsetmişti resimlerine bakmiştim cok tatliydi mutlu oluyordum tüm hayatina saygi duyuyordum sevmek bi yerde saygi duymakti biliyordum sanki bir yandanda üzülüyordum bilmem neden...
Ne olursa olsun ondan vazgecmeye niyetim yoktu ve birgün oldu bana birbirimizi kandirmayalim bunun bir sonu yok dedi 2 ayda olsa 2 senede olsa bitecek dedi anlamiyordum bunu bana simdimi söylüyordu inanmak istememiştim ama sewgim kadar gercekti ben herseyi kabullenmişken neden bana bu aciyi çektiriyordu sanki,ben belkide yanliş yapiyordum gercekleri görmek istemiyordum gözüm kör olmustu sanki.Tanrim bu bir oyunsa daha fazla uzatamazmiydin bu oyunu sana dua eder olmustum.Beni ewe birakana kadar tek kelime etmedik biz susmuştuk sarkilar konuşuyordu gitmek bile istemiyordum suskunluga ragmen nefes alamiyordum tikanip kalmiştim nefes alamiyordum sanki dokunsalar aglayacaktim konusacak o kadar cok sey vardiki bişeyler yarim kalmişti hissedebiliyordum bana hadi git işim var deyip duruyodu işi falanda yoktu aslinda git dedi durdu kovarcasina ilk kez kendime bu kadar küçük düşmüştüm bana defalarca git demesine ragmen gidemiyordum beni böyle göndermemesi için yalvarmiştim resmen elini tutmuyordum tutmuyordu kaciriyordu susma diyordum susuyordu bunda benim sucum neydi neyin bedelini ödüyordum cok sevmeminmi ona inanmaminmi anlamammişti kalbim sadece git uzatma diyordu ağlamayacaktim kendime olan sözümü tutamadim eve gelene kadar agladim evdede agladim.bebegim bu hikayemizi 5.kadehim olan şarabimla yaziyorum keske beni biraz anlasaydin ugrunda neleri göze alabilecegimi ve bu degerde neleri feda edebilecegimi...içimdekileri duygulari tam anlamiyla yazamayacak kadar acizleştim şuan kalemim elimden düşüyor üşüyorum yagmur başladi ...
Seni günesin hic birzaman dogmadigi bir anda tanidim,yaşadigimi hissettigim bir anda gittin benden,,,şimdiyse ben seni buldugum yerdeyim kirli yüzler kirilmiş kalpler sokagindan geciyorum..Yerin bende ayni kalirmi bilmem ama birgün gelsende sana git demeyecegim bunu bilesin senin bana yaptigini ben sana yapmayacagim...yagmur yagiyor ve pekte kendimde degilim vakit gece yarisi bense karanliga inat sensizlige inat içiyorum ve agliyorum ve birsey daha gözyaşlarim için yagmurdan özür diliyorum..bendeki yerini görme sansin olsaydi emin ol gitmek bile istemezdin güzel düşlerde kal..........EDA |
Yazar: EDA
|
| |
Kanallar
Rastgele oyunlar
Rastgele Hikayeler
Sponsorlar
|
|
|
