| |
CAN PAZARI (aşk hikayesi) |
CAN PAZARI
Şimdi okuyacağiniz hikâyede aşkin nasil bir işkenceye dönüştüğünü göreceksiniz. Sevmenin bedeli bu olur mu? Diye düşüneceksiniz.
Delikanli kiza aşik olduğunu kizin evinde fark etti. Bir an kizin gözleriyle karşi karşiya kalinca midesinde bir yanma hissetti. Daha önce hiç olmamişti.”Acaba yediğim yemek mi dokundu” diye geçirdi içinden. Ama bu öyle bir şey değildi. Bir kaç gün sonra kizi görünce yine ayni yanma oldu. Anladi,aşk dedikleri şey bu olmaliydi.Ama bir an tereddüt etti.Çünkü kiz akrabasiydi hem de yakin akraba teyzesinin kiziydi.Onlar akrabaydilar böyle bir şey rahatsiz etmişti onu.”Duyanlar ne der” diye düşündü.Bu düşünce kafasini allak bullak ediyordu.Sürekli düşünüyordu. Teyzesinin kizina âşik olmak doğru bir şey miydi? Kiza söylemelimiydi. Yoksa doğru olan içten içe sevmek mi? Aradan zaman geçer delikanli içten içe büyütür kiza olan aşkini. Ne zaman istese görebiliyordu onu. Zaten devamli kizin evine girip çikiyordu.Akraba olduğu için kimsenin dikkatini çekmiyordu.Zaten kimsenin aklina da gelmezdi aşk.
Delikanli liseyi okumak için izmir’e gider. Yaz tatilinde istanbul’a çalişmaya gitmeye karar verir.”istanbul’da kimin yaninda kalabilirim” diye düşünürken kizin abisinin istanbul’da olduğu aklina gelir.”Orda kalabilirim diye düşünür. Delikanlinin abisi de istanbul’da üniversite okumaktadir. Ona konuyu açar. O da kizin abisine söyler ve delikanli istanbul’a gelir. Bir işe girip çalişmaya başlar.Kiz da istanbul’a gelir.Delikanli buna çok sevinir.Onunla ayni çatida oturacak,ayni havayi soluyacak ve ayni yemekleri yiyeceklerdi.Delikanli çok heyecanlanmişti.Çok mutluydu.Kiz bilmese de delikanli hep içinden “SENi SEViYORUM” diyordu kiza.
Zaman çabuk geçer.Delikanli çok defa kiza açilmayi dener ama içindeki korku onu vaz geçirtir.”Ya kiz kabul etmezse ya terslerse buna nasil dayanacakti.Çünkü kiz onu sadece akraba olarak görüyordu. Bir taraftan: “Ya o da seviyorsa” diye geçirir içinden.Okullar açilmak üzereyken delikanli otobüs biletini keser.Son akşam onun yüzüne doya doya bakip: “SENi SEViYORUM” der ama sadece içinden söyler.Kiz bu bakişlari fark eder ve delikanliya sorar: “Neden bana o kadar çok bakiyorsun bana?”der.Delikanli telaşlanir ve cevap verir: ”Hiç!! Ne kadar çirkin olduğuna bakiyorum” diye espiri yapmaya çalişir. Kiz gülümser: ”Sensin çirkin” diye cevap verir.
Delikanli izmir’e dönerken gözlerinden yaşlar akar. Bu ayriliğin gözyaşiydi.Çok seviyordu ama söyleyemiyordu.Ve en sonunda bir hafta sonu kiza söylemeye karar verir.Ama ”telefonu açip konuşamam en iyisi mesaj çekmek” diye düşünür ve mesaji yazmaya başlar.Mesaja şunlari yazar: ”Merhaba.Bunu nasil söyleyeceğimi bilmiyorum ama artik dayanacak gücüm kalmadi.Ben SENi SEViYORUM ne olur anla beni ÇOK SEViYORUM.Senden cevap bekliyorum” der ve mesaji gönderir.
Aradan beş dakika geçer mesaj gelir. Delikanli heyecandan titremeye başlar. Telefonun tuşlarina birkaç defa yanliş bastiktan sonra nihayet mesaji açar.Mesajda şunlar yazar:
“Sen nasil böyle bir şey söylersin. Biz akrabayiz. Olmaz öyle şey. Bunu kafandan çikar.Ben sana karşi bir şey hissetmiyorum.Olmaz bu iş.”
Delikanli mesaji okurken adeta dünya başina yikilir. Korktuğu başina gelmişti. Ağlamamak için kendini zor tutuyordu. Ama daha fazla dayanamadi gözlerinden yaşlar akmaya başladi.Biraz olsun sakinleşince yine mesaj gönderdi.Yalvararak ona acimasini istedi ve onu çok sevdiğini tekrar tekrar söyledi.Ama kiz her defasinda ”OLMAZ” diye mesaj çekiyordu.
Delikanli çaresizce yatağina uzanip ağladi. Çok aci çekiyordu.Ne yapabilirdi ki.Kiz “olmaz” diye haykiriyordu.Bir mesaj daha geldi: ”Ben başkasini seviyorum.Yüreğimde iki kişiye yer yok. Ben onu seviyorum. Sana karşi hiçbir şey hissetmiyorum” diye yaziyordu.Delikanli kizin sevgisine saygi duydu ve bir karar verdi.Son bir mesaj daha çekti: ”BEKLEYECEĞiM!!” Ve bekledi.Bazen ağlayarak,bazen özleyerek,bazen isyan ederek ama bekledi.Ona aşik olali iki yil olmuştu.Dört sene daha bekledi.Ne kadar da uzun ve aci vericiydi bu bekleyiş.Bir kaç kizdan teklif almişti ama kabul etmedi.Çünkü o sevdiğini bekliyordu.
Alti sene oldu bu bekleyiş. Delikanli liseyi bitirmiş, üniversiteye hazirlaniyordu. Ama hep kafasinda o kiz vardi. Dershanede, yolda, evde, yatarken, kalkarken hep onu düşünüyordu. Bu bekleyiş günden güne delikanliyi eritiyordu. Tatillerde memlekete gidiyordu ama onunla doğru dürüst konuşamiyordu. Hatta gözlerini kaçiriyordu kizdan. Sonra duydu ki kiz erkek arkadaşindan ayrilmiş. Ama yine de delikanlinin aşkina karşilik vermiyordu. Delikanli kizi bekleyeceğini hep söylüyordu. Aldi telefonu mesaj kismina şu şiiri yazdi:
Ne hasta bekler sabahi
Ne taze ölüyü mezar
Ne de şeytan bir günahi
Benim seni beklediğim kadar.
Bekledi bikmadan usanmadan bekledi. Ama kiz bir türlü “EVET” demiyor. Delikanli kaç defa canina kiymayi düşündü ama her defasinda Allah’tan korktuğu için vazgeçti. Geçen her saniye delikanliya daha da aci çektiriyordu. Ne vazgeçebiliyordu ne de unutabiliyordu. Unutmak için sevmemişti ki onu. Delicesine seviyor ama karşilik alamiyordu.
Bazen gizli numaradan arar onun sesini dinlerdi.Ona şarkilar dinletirdi
Kiz onu olduğunu biliyordu her defasinda telefonu yüzüne kapatiyordu. “Allah’im ne kadar aci verici bir aşk” diye sitem ediyordu.Delikanli anlamişti. Aşk dedikleri şey CAN PAZARI’ydi.Her gün bir çok can veriliyordu pazarda.Ama delikanli canini değil yüreğini vermişti bu can pazarinda.Bazen kendini teselli etmeye çalişiyordu: ”Olsun o beni sevmese de ben sevmeye devam edeceğim.Belki bir gün o da sever” diyordu.
Yavaş yavaş delikanlinin davranişlarindan bir şeyler anlaşilmaya başlandi.En yakin arkadaşi,dostlari derken birkaç akrabalari da öğrendi bu karşiliksiz sevdayi.Kizla konuştular ama nafile kiz “Olmaz” diye inat ediyordu.Kizin abisi ve yengesi de öğrenmişlerdi.Nasil öğrenmesinlerki delikanli kizi ne zaman görse caninin yanmasindan ne yaptiğini bilemiyor rengi değişiyordu.Öğrenenler tepki göstermiyorlardi.Çünkü aşkin ne olduğunu onlar da biliyordu.Fakat kiz anlamiyordu.
Aşkina inaniyordu ama karşilik vermiyordu. Her defasinda sözleriye delikanliya aci veriyordu.Kiz da yorulmuştu ama pes etmiyordu. Delikanli kizi ne zaman bir erkekle görse bu akrabasi da olsun fark etmez canini çok acitiyordu. Hatta kendi abisinden bile kiskaniyordu kizi. Delikanlinin abisi de bu aşki öğrenmişti.Delikanliya telefon açip kizmak istiyordu ama yapamiyordu.Çünkü kiz yapmayacağina söz verdirmişti abisine.Delikanli kizi anlamiyordu.Bir yandan koruyor diğer yandan aci çekmesine göz yumuyordu. Zaten delikanlinin gözü kararmişti. Kimseyi dinlemiyordu. Kimse umurunda değildi.Seviyordu işte var mi gerisi. Aklinda hep kiz vardi.Sabah uyanirken o,yemek yerken o,yatarken yine o.Kizi rüyasinda gördüğü geceler uyanmak istemiyordu.Uyaninca ağlama krizi geçiriyordu.
Delikanli birçok mesaj çekiyordu ama cevap gelmiyordu. Son bir mesaj daha yazdi içinde şiir olan. isyanini şöyle dile getiriyordu:
Kara bulutlar kapatsin evinin damini
Hep Azrail beklesin almak için canini
Ben değil benim aşkim emsin senin kanini
Kan verenin olmasin beni yaktiğin için
Beyaz gelinliğin tabuta sarilsin
Yilan, akrep mezarini kazsin
Mezar taşina kalpsiz diye yazilsin
Fatiha okuyanin olmasin beni yaktiğin için.
Delikanli artik kendini kaybetmişti. Davranişlari tuhaflaşmaya başlamişti. Anlamsiz şeyler söylemeye başlamişti. Ama en anlamlisi:
“ONU SEViYORUM ve onu ölene kadar bekleyeceğim” sözleriydi. O delikanli şu anda hala kizi bekliyor ama kiz hala ona aci çektirmeye devam ediyor. Delikanli yine de SENi SEViYORUM diye haykiriyor kizin yüzüne. Kiza:”Ölene kadar seni seveceğim ve seni bekleyeceğim” diyor. Ve bekleyecek bunu biliyorum çünkü o delikanli benim. Umarim kimse benim çektiğim acilari çekmez. Allah kimseye böyle bir aci yaşatmasin.
|
Yazar: vuslat
|
| |
Kanallar
Rastgele oyunlar
Rastgele Hikayeler
Sponsorlar
|
|
|
