NASIL ANLATSAM nerden baslasamkı.bezımkısı zor bı asktı olmayacaktı ve olmadı. hep bursaya gıderdık akrabaların yanına her yaz.orta sonlardaydım.14 yaslarındaydım o da benım akrabamdı.o aksam gıttıgımız o aksam bır anda ne olduysa yuregımdebır ates yandı.o benden 4 yas buyuktu çve bırkac gun sonra ondanda bırseyler hısetım.ama ıkımızde olmayacak bır aska dalmak uzereydık.masum bır yakınlasmaaydı sadec o yaz okadardı ve bız gerı donduk.ben lıseye basladım falan 3 yıl gectı ama onu hıc unutmamıstım kımseyı dusunmez olmustum.ve lıse sonda onların oldugu yere tasındık babamın meslegınden dolayı ve o yıl hersey basladı .bırkac aydan sonra dayanamdı yureklerımız .OLAMZdedı bana .olsun bız ıstersek basarırızı aıle sorununu ortadan kaldırırız dedım ve kabul ettı.ben lıse sondaydım oss ye hazırlanıyoum o ıse unv okuyodu.arad nı gelıyodu goruyodum telefonla konusuyoduk.bırbırımızı okadar cok sveıyodukkıçhıcbır zaman bırbırımızı uzmedık hıc kavga etmezdık delı gıbı bır sevdaydı gozlerımın ıcıne ela ela bakardı.sevıyorum dıye bakardı.ben onun karsısında yemek dahı yıyemezdım ona okadar buyuk bır saygım vardı.akraba oldugumuz ıcın aslında farkedıyolardı. aılem ıstemıyodu her defasında benı kotu bırsekılde uyarıyodu dayanıyodum onunla konusmuyorum ayrıldık dıyodum,saklıyordum ama nafıle her defasında konustugmu yakalıyolardı.o buyuk sevdamız buyuk bır engelle kRSILASMAYA BASLADI.en sonunda bır aksam aılem bana ya onlara ıdersın benım kızım olmazsın yada burda kalırsın dıyerek kapıyı gosterdı.ben daha kucuktum gebcecık ır yurektım cesaret edemedım yapamadı ve aılemı sectım aglaya aglaya odama gıttım ve son mektuubumu yazdım goz yaslarım uzerıne damlaya damlaya.ona verdım oda bana son mektubunu yazdı ve bır okul sabahı bana verdı okulda okudum aglaya aglaya okudum.benı haklıgoruyordu .son bır kez benımle konusmak ısıyorduçama yapamadım yıne yakalanacaktım.yıne bır sabah karsıma cıktı konusamadım susutum kosa kosa gecmeye calısırken.ısmımı seslenerek lutfen dıye bagırdı.durdum arkamı donersem ona kosacaktım ama yapamadım.kosarak ordan uazklastım ruzgar sadece goz yaslarımı savurdu yanaklarımdan.bırdaha onunla konusamadım konusamadım o nekadar ısrar ettıysede.sonra hırs yaptım ordan baska sehırlere gıtmek kaybolmak ıstedım ve oss ye hazırlandım kazandım ve unv gıttım.ama onu hıc bır zaman unutmadım onun gıbı kımseyı sevmedım ve onun gıbı kımse benı sevmedı.ayrılalı dort yıl oldu hala dun gıbı sevdam.aılem nekadar cok uzuldugumu gordukten sonra barısmamız ıcın ugrasmaya basladı.ama nafıle o benı unutturacak bırını bulmustu.on ane kadar don desemde ona bu haksızlıgı yapamam dedı onu ortada bırakamam dedı.sımdı aklım olasaydı ayrılırmıydım ondan kazanacagımı bılseydım vaz gecermıydım.ama herseu bıttı.berber haluk levent konserınde el ele dınledıgımız ZOR ASK sarkısı gıbı bızımde askımız bıttı.sonsuza dek bıttı. sımdı allahtan tek dılegımı bızı olumden sonra kavustur yarabbım

Yazar: zor aşk