Sessizlik içime çökmüş,bir uyku gibi
Bütün sokaklarım beni unutuyor
Beyoğlu` nda bir öğle vakti
Herkes kendisi gibi!
Zaman bir çocuk gülüşü, içimde yaşlanan
Kaçışlarım beni hiç saklamıyor
Beyoğlu` nda şu güneş uykumu gezdiriyor
Kelimeler etime gömülmüş, bir bıçak gibi
Bütün gecikmelerim seni hatırlatıyor
Beyoğlu` nda dükkanlar artık en çok satanı çalıyor
Girdiğim sinemalar yalnızlığım oldu
Bilmeden beni sana üzüyor
Bindiğin o tramvay yüzünü unutmus
Bilmeden beni sana benzetiyor
Herşey benden önce ben senden sonrayım
Ellerim bu değildi ki eskiden tanırdım kendimi
 |
