Pembe pembe umutların niyetine
Kızıl kızıl topraklı mezarlar kazıldı
Her şeyiyle meyil verdi yaşama niyetine
Kısmetini elleriyle hazırladı, ellerin lehine
Katildi dağlar, delilerin bile bildiği
Bir sır vardı ki kimsenin kulağının işitmediği
Cananın hasretini çeken bir cana, bin canlar hasret gitti
Pembe pembe sevdaların üstüne
Kara kara ayrılık bulutları aka geldi
Aşk mıydı yaşadığı, ekmek mi, hata mı, çile mi?
Belki de en güzel rahmete böylece o erdi
Rüyasını anlattı, ölüm ve yüreklice yaşamak
Kim bildi ki biz bilecektik
Bu dengenin burada bozulacağını
Pembe pembe tebessümler dağıttığı dostlarını
Acı acı yakarış ve gözyaşlarına boğacağını
Pembeye çalan sadece üç aydı
Üç yüzyılın yaşandığı
Geriye kalan biraz dua, hepsi unutulan ezber
Hâlâ ders almadılar, gelip geçer pembe mevsimler
Utanmak bilmez ki o dağlar, daha kendilerini de yer
Koskoca bir ömürde, pembeye çalar birkaç ay.
 |
