Seni sevmeyi en sona koydum ben Gözlerinden, parmak uçlarından, yürekliliğinden bahsetmeyi En arkaya, an zirveye, en ulaşılmaza koydum seni
Ağır ağır olsun istedim Vakti bol, kapanmayacak kapısı, boyu posu bol Her şeyden elimi ayağımı çekip Sadece senle düşüp kalkmayı Seni sevmeyi en sol yanıma koydum ben
Başımda ne kaygı ne keder Elimde ne ekmek, ne ekin, ne orak Seni sevmeyi en yalnız, en günahsız Ve en mülayim anıma sakladım ben
Sabah namazı kılınıp Ahret aşkının tecelli ettiği o kanlı şafakta Ve yine o zihin açıklığında olmayı bekledim hep Hep seni sevmek için yandım tutuştum Uyuyup kalmadım hiç Bir gün seni de getirecek diye güneş Senden bahsetmeyi şiirlerin en sağına koydum ben Bu çığlık, bu yaşayış, bu aşk hiç bitmeyecek...
 |