gökyüzünden iniyor yıldızlar bu gece karanlık biranda seni görmüşler galiba ve bilcümle mahlukat koşuyor sana bir an bakabilmek için gözlerinin nuruna durmadan koşuyor ben duruyorum çakılıp kaldım yalnızlığa ben de gördüm gözlerini fakat kıpırdayamıyorum esirim zamanda ve biliyorum doya-doya bakışsak bir defa bir defa tutabilsem ellerini kurtulacağım yalnızlıktan, kıracağız beraberce zamanın fikrimdeki zincirini çarpsa sesin sesime seviyorum seni desem bütün benliğimle birden duracak yıldızlar, bilcümle mahlukat duracak çünkü gözlerindeki nur yalnız benim için parlayacak.
 |